Ποικιλίες ελιάς
ΜΑΝΑΚΙ - ΑΓΟΥΡΟΜΑΝΑΚΟΛΙΑ
Olea europaea var. ovalis. Καλλιεργείται στην Αργολίδα, Κορινθία, Αρκαδία, Σπέτσες, Ερμιονίδα. Είναι γνωστή και ως Αγουρομανάκι και Αγουρομάνακο. Πολύ ζωηρό δένδρο, ύψους 5-7 μέτρων. Η σχέση σάρκας προς πυρήνα του καρπού είναι 6:1. Αντέχει το κρύο που υπάρχει σε υψόμετρο μέχρι 650 μέτρων. Θεωρείται ποικιλία ανεκτική στο ψύχος, η οποία ωριμάζει όψιμα τον καρπό (τέλος Ιανουαρίου με Φεβρουάριο). Το δέντρο είναι μεγάλο.
ΚΟΡΩΝΕΪΚΗ
Olea europaea var. Mastoides (συν. O. europaea var. microcarpa). Καλλιεργείται στην Πελοπόννησο, Κρήτη, στα Ιόνια Νησιά, στη Δυτική Στερεά και αλλού. Είναι γνωστή και με τα ονόματα Μικρόκαρπη, Ψιλολιά, Λιανολιά, Κρητικιά, Λαδολιά, Κορώνη, Βάτσικη, Ασπρολιά. Σημαντικότατη ποικιλία, γιατί έχει το πλεονέκτημα να προσαρμόζεται και στις πιο αντίξοες συνθήκες της χώρας μας. Οι απαιτήσεις της σε έδαφος, υγρασία και καλλιεργητικές φροντίδες είναι μικρές. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε υψόμετρο μέχρι 500μ. Έχει σταθερή καρποφορία και σχετικά υψηλή απόδοση, που μπορεί να φτάσει τα 150 κιλά καρπού ανά δέντρο. Κατά κανόνα δίνει καρπό κάθε δεύτερη χρονιά (παρενιαυτοφορεί), μπορεί όμως σε περίπτωση συστηματικής καλλιέργειας να δώσει τη δεύτερη χρονιά κάποιο ποσοστό παραγωγής. Το κύριο μειονέκτημά της είναι το μικρό μέγεθος του καρπού. Είναι ευαίσθητη στον καρκίνο. Το δέντρο μπορεί να φτάσει σε μεγάλο ύψος και η κόμη του έχει σχήμα ημισφαιρικό ή κυπελλοειδές.